Veel zijn we nog niet weggeweest met het voltallige gezin: de uitstapjes naar de lokale supermarkt niet meegerekend zijn onze uitstapjes zelfs nog op een hand te tellen: eens naar de kinderboerderij, naar het bos en nog een paar andere korte tripjes. En dat terwijl we destijds met Ella van hot naar her sjeesden. De reden is niet ver te zoeken: dat winterweer met zijn vele sneeuw- en ijsdagen. Toch niet echt het ideale weer voor onze kroost… Maar toen enkele weken geleden de sneeuw eindelijk definitief verdwenen was, zijn we er nog eens met z’n allen op uit getrokken naar het bos in Liedekerke voor een stevige einde-van-de-winterwandeling.
Iedereen heeft met volle teugen genoten van de weliswaar nog koude, maar gezonde buitenlucht. Ook Tobe denk ik, die vooral oog had voor de hoge bomen. Soms leek het wel alsof hij ineens door had dat er ook plaatsen bestaan zonder plafonds 
|
|||||
 14 maart 2010 |  Door Kristof |  Labels: Bos, Liedekerke, uitstapje, Wandeling | Categorie: Ella, Tobe |
 Reageer...Oh ja, hadden we al verteld dat Tobe nu ook groentenpapjes eet? Met weinig succes helaas… Soms smaakt het hem wel, maar gaat het hem allemaal precies veel te traag. Hij raakt dan – de uitgehongerde beer die hij is – gefrustreerd omdat zijn honger niet snel genoeg gestild wordt. Van de onthaalmoeder horen we trouwens een soortgelijk geluid. Al is het haar toch al enkele keren gelukt om hem langere tijd te laten smullen van patatjes met gemixte groenten. Wat er al de revue gepasseerd is? Om te beginnen pompoen: dat is overduidelijk zijn ‘topper’. Worteltjes wil ook nog weleens lukken, maar courgette gaat er echt niet in. De aanhouder wint zeker? Tobe heeft ontdekt dat je zelf kan kiezen wanneer je geluid maakt. Hij lacht, gilt en brabbelt er op los. Tot groot ongenoegen van Ella trouwens: “Hij maakt wel veel lawaai. Mijn oren doen er pijn van. In zo’n lawaai kan ik niet eten hoor (toen ze het eens wat minder lekker vond)” Ook bij de onthaalmoeder laat hij zich goed gaan. Tobe en V (die een week ouder is dan Tobe) gillen om ter luidst. Oh, wat heb ik medelijden met de oren van I Ik heb het lang uitgesteld (dik tegen de zin van Kristof), maar nu kon ik echt niet meer anders… De deadline van 1 maart was al gepasseerd en het bedje moest dus echt verhuizen. Deze nacht heeft Tobe voor het eerst op zijn eigen kamertje geslapen. Hij heeft dat goed gedaan. En ik vond het ook niet zo erg dat hij “zo ver weg” was. Alleen dat opstaan om een tut te gaan geven was niet tof. Zo koud in de gang!! Wist je al dat we ondertussen begonnen zijn met de eerste fruitpapjes? De eerste keer moest Tobe duidelijk nog wat wennen aan de smaak en – vooral – aan dat ‘vaste’ voedsel. Zijn mondje ging wel open, de fruitpap erin, maar veel meer gebeurde er niet meteen Acht kilo Tobe, zei de weegschaal bij kind en gezin vandaag en 65 cm. Acht kilo jong… ik kan het niet geloven! (Ik heb het even opgezocht: Ella woog op haar 1ste verjaardag 8 kilo!!) Tobe is nen beer, maar wel enen om te knuffelen!!! |
 
|
||||
|
Copyright © 2010 Hier woont Tobe Van der Stadt - All Rights Reserved |
|||||
Reacties